ทำไม ทำไม ทำไมเป็นอย่างงี้

ทำไม เงิน 100 บาท ดูมากเกินไปสำหรับการบริจาคให้กับมัสยิด แต่ทำไมมันดูน้อยเกินไป เมื่อนำไปจับจ่ายใช้สอยในห้างสรรพสินค้า

ทำไม การละหมาดตอรอวียฺที่ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงนั้นดูยาวนาน แต่ทำไมการแข่งขันของนักฟุตบอลในสนามที่ใช้เวลา 90 นาทีมันดูรวดเร็วเหลือเกิน

ทำไมการใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงในการอยู่ใน มัสยิดมันช่างยาวนานสำหรับเรา แต่ทำไมการใช้เวลาไปกับการดูหนังในโรงหนังมันดูผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ทำไม เราจึงไม่สามารถคิดถึง “ดุอาอฺ” ที่จะกล่าวในยามละหมาด แต่กลับพบว่ามันไม่เป็นเรื่องยากในการที่จะคิดถึงหัวข้อ เรื่องราว ที่จะนำไปพูดคุยกับเพื่อนๆ

ทำไม คนส่วนใหญ่ถึงรู้สึกตื่นเต้นดีใจ เมื่อมีการทดเวลาในการแข่งขันฟุตบอล หากแต่พร่ำบ่นเมื่อ “การคุฎบะต์” นั้นยาวนานกว่าปกติ

ทำไม มันดูยากเย็นในการที่จะอ่าน “อายะห์” ในอัลกุรอาน หากแต่มันช่างง่ายดายที่จะอ่านนวนิยายขายดีซึ่งมีจำนวนมากกว่า 100 หน้า

ทำไม คนส่วนใหญ่ต่างต้องการที่จะนั่งอยู่แถวหน้าในการดูการแข่งขันกีฬา หรือคอนเสิร์ต หากแต่แย่งกันนั่งอยู่ด้านหลังเมื่อเข้าไปในมัสยิด

ทำไม มันดูยากเย็นที่จะเรียนชารีอะฮฺง่ายๆ เพื่อที่จะนำไปบอกกล่าวต่อผู้อื่น หากแต่ทำไมมันดูง่ายดายที่จะฟังการนินทา ใส่ร้ายและนำไปบอกต่อผู้อื่น

ทำไม ผู้คนเชื่อในสิ่งที่หนังสือพิมพ์นำเสนอ หากแต่มีคำถามมากมายกับสิ่งที่อยู่ใน “ฮะดีษ”

ทำไม หลายคนต่างต้องการที่จะเข้าสวรรค์โดยที่พวกเขาคิดว่า พวกเขาไม่ต้องมีความเชื่อ ไม่ต้องคิด ไม่ต้องพูด หรือไม่ต้องทำอะไรเลย

ทำไม เราสามารถส่งเรื่องตลก เรื่องไร้สาระ ผ่านอีเมลให้ผู้คนมากมาย หากแต่เมื่อเราต้องการส่งข้อความเกี่ยวกับอัลลอฮฺ และอิสลาม เราต่างกลับใช้เวลา คิดแล้วคิดอีก

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s